Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956

Imię: Józef

Nazwisko: Hano

Pseudonim:

Organizacja: TON

  • Imiona rodziców:
  • Data zatrzymania: 06.11.1939
  • Data urodzenia: 02.03.1906
  • Miejsce urodzenia:
  • Data śmierci: 1997

Biogram

Józef Hano, ur. 2 marca 1906 roku w Zakościele. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1932 roku uzyskał tytuł doktora medycyny, a pięć lat później docenta farmakologii. Praktykę jako lekarz stażysta odbył na Oddziale Chorób Skórno – Wenerycznych, Oddziale Chorób Oczu Państwowego Szpitala Św. Łazarza w Krakowie oraz w II Klinice Chorób Wewnętrznych, II Klinice Chirurgicznej i Klinice Ginekologiczno – Położniczej. W latach 1931 – 1939 był asystentem a następnie starszym asystentem Zakładu Farmakologii. Od 1935 roku do wybuchu wojny był wykładowcą farmakodynamiki Oddziału Farmakologicznego.

6 listopada 1939 roku zaproszony do Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego na wykład SS – Obersturmbannführera Bruno Müllera na temat Stosunek Rzeszy Niemieckiej i narodowego socjalizmu do nauki i uniwersytetów. Aresztowany wraz z innymi profesorami. Więziony kolejno w Krakowie, Wrocławiu i obozie Sachsenhausen. W latach 1942 – 1945 współorganizator i wykładowca Wydziału Lekarskiego i Wydziału Farmakologicznego UJ.

Po wojnie został asystentem Zakładu Farmakologii Akademii Medycznej we Wrocławiu. W latach 1946 – 1962 piastował stanowisko kierownika Zakładu Farmakologii jako profesor farmakologii. Pracował dla PAN w Zakładzie Farmakologii Doświadczalnej Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda. W latach 1957 – 1972 był kierownikiem Katedry i Zakładu Farmakodynamiki Akademii Medycznej w Krakowie. W latach 1965 – 1977 był dyrektorem Instytutu Farmakologii PAN w Krakowie. Od 1989 roku członek reaktywowanej Polskiej Akademii Umiejętności.

Zmarł w 1997 roku, pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Pozostawił ogromny dorobek naukowy. W okresie przedwojennym  zajmował się  badaniami w zakresie poszukiwania nowych syntetycznych związków chemicznych obdarzonych działaniem biologicznym, nowych potencjalnych leków ze uwzględnieniem ich wpływu na układ krążenia i oddychania, czynność przewodu pokarmowego, wątrobę, nerki oraz inne narządy wewnętrzne; badaniami dotyczącymi witamin, efedryny, pseudoefedryny, ergotaminy; badaniami działania substancji rakotwórczych oraz badaniami metabolizmu bakterii. W okresie powojennym zajął się przedklinicznym badaniem wielu nowych związków o spodziewanym działaniu biologicznym i leczniczym m.in. o potencjalnym działaniu miejscowo znieczulającym, przeciwdrgawkowym, uspokajającym i nasennym. Pozostawił uczniów. Był promotorem ponad 30 przewodów doktorskich oraz opiekunem 12 przewodów habilitacyjnych. Autor ponad 120 prac naukowych. Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem im. Mikołaja Kopernika, Złotą Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego, Odznaką Grunwaldzką, Krzyżem Oświęcimskim, Złotą Odznaką Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa.

 

Bibliografia:

Mackiewicz L., Żołna A., Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 2, Warszawa 1993, s. 213 - 214.

Relacje pracowników Uniwersytetu Jagiellońskiego o ich losach osobistych i dziejach uczelni w czasie II wojny światowej, Z prac Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Seria F, Tom 5, Kraków 2005, s. 1042.

www.wsa.dbc.wroc.pl, 23.08.2013.

Wroński T. Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 44 – 46.

Zaborowski J., Poznański S., Sonderaktion Krakau, Warszawa 1964, s.66.